Fredagsbar

Danseglade rytmar med sjel. Go’stemning! Klikk her for å høyre (krever at du har tilgang på spotify).

–

Re-lax

9 timar med diverse musikk til arbeidet. Klikk her for å høyre.

–

Glad-lax

Eit knippe ubekymra happymusikk, med litt tempo. Klikk her for å høyre.

Det som er kult med desse videoane er at eg har brukt teknikken tilt-shift + stop-motion, for å framkalle kjensla av ei miniatyrverd, med små legomenn som byggar, fiksar og ordnar.

«Tilt-shift fotografi» refererar til bruk av tilt for selektiv fokus, ofte for å simulere ei miniatyrscene. Denne spesielle dybdeskarpleiken kan ein òg simulere med digital postprosessering, men eg har kjøpt med eit ekte «Tilt-shift»-objektiv for å kunne produsere dette på optisk og «ekte» vis.

«Tilt-shift» er eigentleg to forskjellege typar rørsle: rotasjon av linsa i forhold til biletplanet, kalla tilt, og rørsla av linsa parallelt med biletplanet, kalla skift. Tilt vert brukt til å styre retninga på fokus (POF), og dermed den delen av eit bilete som er skarpt. Shift vert brukt for å justere plasseringa av motivet i biletet, uten å flytte kameraet tilbake, dette er ofte nyttig for å unngå konvergens av parallelle linjer, som når du skal fotografere høge bygningar.

«Stop-motion» er å fotografere biletsekvensar for så å sette det saman til ein film. Eg fotograferte 3 bps, maksverdien til Canon 5D mark II.

Eg jobbar med å lage ein webversjon av desse videosnuttane. Blir nok ferdig i løpet av ei veke. Video tek tid, såleg når ein skal inkludere over 10.000 bilete!

Framsida.

I starten av boka skriv eg litt om bakgrunnen min i musikk og foto, og kva erfaringar eg har dratt med meg vidare frå desse to områda.

Dette er eit oppslag som syner bilete i frå ein stop-motion-film eg laga for å introdusere temaet mitt til ein presentasjon me hadde før jul i fjor.

Dette er eit oppslag som syner litt av eit typografiprosjekt eg gjorde før jul, nemleg å illustrere musikkuttrykk med typografi.

I sida på boka skjular temaet seg.

Sjå fleire bilete her.

Den chilenske boksetrenaren som har vore busatt på Stord i tjue år, og som truleg må flytte tilbake til Chile pga at han ikkje får utbetalt pensjon frå den norske stat. (Etter slik eg forstod det).

KiwiBob ler heile vegen til banken. Me møtte han på Rubbestadneset, med bilen full av all slags varer. Journalisten vart forresten òg fridd til. Ikkje skjønnar eg at ho ikkje slo til, mannen har jo 2,2 mill på bok, og 800.000 på ein eigen Kiwikonto. Du verden for ein mann…

Det imponerande veggmåleriet i Høylandsbygd, måla av to kunstnarar frå Polen. Dette biletet solgte eg òg til VG :)

Fredagsprat i den kreative hula med plateaktuelle Ian Kolstad.

Fotoreportasje av dukkene i Landåsen. Heile åtte eventyr er illustrert langs turvegen.

Me møtte Jon Remi på morgenrunden i Rosendal Båthamn.

Sommarmusikkskule på Folkehøgskulen på Halsnøy, noko eg sjølv var med på frå eg var 12-14 år. Gode, gamle tider!

Sunnhordland testar thaimassasje til ein helsereportasje. Journalisten, som tar master i piano, fekk uheldigvis eit bein i armen ute av styring, så det gjekk hardt for seg…

Alt i alt, 5

Trufaste traktoren.

Stirrar framleis med vidopne augo.

International 585.

Kjøpt på Rogaland Bruksforretning for mange herrens år sidan.

Litt rusten…

Han skriv:

Fotografiet stjeler plass fra bildet. Bildet breier seg der det kunne ha vært tekst. Bildet er kjedelig, det er det du ser.…Bildet er invasjonen fra en verden av ukonsentrerte, en verden av folk som må underholdes hele tiden, som ikke makter lange og intrikate resonnement, men som må ha noe artig som de kan kaste blikket på, noe som kan fortelle dem at neida, det er ikke nødvendig med all denne kjedelige teksten!

Vidare meinar han medienoreg som pressar ut avis på avis må ha nok innhald å publisere kvar dag, og då er det enklare å fylle det opp bilete enn tekst. Det tek mindre tid.

I det store og det heile meinar han at det er på tide at tekstelskarane må reise seg før biletedyrkinga tek overhånd.

–

Han har mykje rett i det han skriv, òg så skriv han godt, noko som hjelper på å bli påvirka av hans meiningar. Eg kjenner meg sjølv igjen i det han beteiknar som «latskap», i min eigen biletekonsumering, både som skapar og sjåar. Det er ikkje til å legge skjul på at RSS-strømmen eg føl er stort sett biletebasert, og det er sjeldan at eg les lange artiklar på nett. Eg er for rastlaus når eg les på skjerm. («Leser»-funksjonen til Safari er forresten heilt genial, utan den hadde eg aldri klar å lese heile artikkelen). Eg skal ha informasjon fort og lett. Slik sett er bilete optimalt. Det er biletet sin styrke – å formidle eit (rikt) budskap momentant.

Det Pål Veiden ikkje skriv så mykje om i sin artikkel, er at bilete kan og sjåast på som tekstformidlar. Om ein tenker på den utvida definisjonen av tekst, som formidlar av eit budskap. Poenget mitt, og til «forsvar» for biletet, er at det kan ligge myje tekst gøymt i eit biletet. Det kan ligge fleire lag med informasjon, noko som er lett å få auga på, og noko som ligg meir i skjul. Men det er opp til sjåaren å få auge på denne informasjonen og trekke eigne slutningar. Slik sett kan bilete vera meir open for tolkning enn det skrivne ord, noko som kan kreve meir av mottakaren? Som igjen krev ein ikkje-lat mottakar.

Imponerande 1600 kvm utvendig måleri som illustrerar skipsbyggjarhistorie. Johannes G. Eide er bestillaren av kunstverket av historisk karakter.

Kunstnarane Konrad og Margareth Warakasa frå Polen.

Ganske så utfordrande å måla på bølgeblikk.

Skipsbyggarhallen med veggmåleri på to sider.

Bilete av jekta Oline på veggen mot hovudvegen litt av eit skue.

Jakta vart bygd i Gravdal på Halsnøy i 1858. Det er det eldste fartyet av tre som er flytande her til lands i dag, og er såleis eit kunsthistorisk minneverk.

Hallen med veggmåleriet ligg fint til i Hillesvågen.

Det går med eit par liter måling…

Trebjelkane ser ganske så ekte ut.

Litt solnedgangsbilete i frå Hillesvåg.

Fint motlys.

Fotografia er tatt i samband med oppdrag for bladet Sunnhordland.

Kjelder:
HusnesNett
Hoylandsbygd.no

Dette biletet er tatt av Kvinnheringen på opninga på Hestasletto. Foto: Jonn Karl Sætre

Første gong eg prøver loopstation BOSS RC-50 (opptaksmaskin) på konsert. Litt skummelt, men mest artig. Foto: Jonn Karl Sætre

På toppen av “fjellet” på Vigra.

Vigra er den største og nordlegaste av øyane i Giske kommune i Møre og Romsdal fylke. Hadde det vore litt mindre skyer, kunne ein sett Sunnmørsalpane trone i bakgrunnen.

Havet i retning England. Ikkje rart det alltid bles på Vigra?

Hav og fjell :)

SIkkert like mange måser som inbyggjarar på Vigra ;)

Kystbyen Ålesund i Møre og Romsdal med overkant av 40.000 innbyggjarar.

Fin logo på eit vindauga, med speglbilete av Kathrin og meg.

Ålesund er kjend for sine mange bygningar i jugendstil (Art Nouveau) — bygde i attreisinga etter bybrannen i 1904.